بــــــــــاران - جملات و عکس های عاشقانه و دلتنگی

  • نويسنده : علیــرضــا
  • جمعه ٢٤ شهریور ۱۳٩۱ ساعت: ۱۱:٢٦ ‎ب.ظ
  • ببار باران
    کمی آرام....که پاییز هم صدایم شد
    که دلتنگی و تنهایی رفیق با وفایم شد

    ببار باران
    بزن بر شیشه قلبم....بکوب این شیشه را بشکن
    که درد کمتری دارد اگر با دست تو باشد

    ببار باران
    که تا اوج نخفتن ها مدام باریدم از یادش

    ببار باران
    درخت و برگ خوابیدن
    اقاقی....یاس وحشی....کوچه ها روزهاست خشکیدن

    ببار باران
    جماعت عشق را کشتن
    کلاغا بوته ی سبز وفا را بی صدا خوردن
    ولی باران ، تو با من بی وفایی
    توهم تا خانه ی همسایه می باری
    و تا من
    میشوی یک ابر تو خالی


     

     


    نیا باران ...
    عاشقانه اش نکن !
    من و او ما نشدیم ...!

     

    آسمان غبار گرفته ی ذهنم چقدر تکراریست ...
    باران هم بارید اما ... هیچ طراوتی گونه های خشکیده ام را جلا نداد...
    دلم دریای طوفان است
                 نگاهم غرق باران است
                        ودستانم
    کویری خشک وسوزان است
                دلم صیاد می خواهد
                       نگاهم آسمانی صاف
                                 ودستانم کمی باران

    تویک صیاد صید افکن
    تویک آیینه مینا
    تو مشتی شبنم وباران
              دلم را تورکن
                باخودببر هرجاکه می خواهی
                نگاهم راببر آنسوی پاکی ها

    وبر دستان من ببار
    قطره های عشق نمناکت
            عشق نمناکت..
    دِلــــم بــاران می خواهــــد
    بــارانی آرام....
    امــــا طـولانــــــــــــی
    تا دسـت در دسـتِ قطــــره هـایش
    و پـا به پـایِ نمنــــــاکـی اشتمــــام
    کـوچــه بــاغ ها را
    با پـــاهایی بِرَهنــــــــــه قــدم زنــــم
    مــن بُغـــــــ ــــض کنــم
    آسمــــــان ببـــارد
    آسمـــــــان بُغـــــــ ـــــــض کنــد
    مـــن اشکــــــــ ریــزم
    آنگـاه هـــــــر دو آرام شَویــــــــــــــــم
    باران که می‌بارد...
    باید آغوشی باشد...
    پنجره‌ی نیمه بازی...
    موسیقی باران...
    بوی خاک...
    سرمای هوا...
    گره‌ی کور دست‌ها و پاها...
    گرمای عریان عاشقی...
    صدای تپش قلب‌ها...
    خواب هشیار عصرانه...
    باران که می‌بارد...
    باید کسی باشد...
    در سمت توام

    دلم باران

    دستم باران

    دهانم باران

    چشمم باران

    روزم را بابندگے تو پاگشامیکنم

    هراذانے که می وزد پنجره هابازمی شوند

    یادتوکوران میکند

    هراسم توراکه صدامی زنم

    ماه دردهانم هزار تکه می شود

    کاش من همه بودم

    با همه دهان هاتو راصدا می زدم

    کفش هاے ماه رابه پا کرده ام

    دوباره عازم توام

    تا بوے زلف یاردر آبادے من است

    هرلب که خنده اےکند ازشادے من است

    زندگے باتوست

    زندگے همین حالاست